Zorgorganisaties zuchten onder declaratiechaos gemeenten

Door de verscheidenheid aan declaratieformats heeft een groot deel van de gemeenten haar zorgaanbieders in de Wmo nog niet betaald. De onbetaalde rekeningen vormen een financieel risico voor zorgbedrijven.

Extra mensen aannemen

Landelijk staat de teller van het aantal productomschrijvingen inmiddels op 180.000. 'We moeten extra mensen aannemen om dat allemaal te overzien', zegt Van Leeuwen. 'Dat is zonde van het geld want binnen de Wmo zijn de marges al niet groot. Gelukkig heeft PrivaZorg voldoende vlees op de botten om deze klappen voorlopig op te vangen, maar bij kleinere organisaties komt de liquiditeit door de extra administratieve last wel degelijk onder druk te staan.'
 

Nodeloos ingewikkeld

De reden voor de vele verschillende omschrijvingen ligt volgens Van Leeuwen bij de bestuurlijke autonomie van gemeenten. 'Iedere gemeente mag haar eigen zorgbeleid invullen, en dat is prima. Iedere gemeente ontwikkelt echter ook een eigen manier van omschrijven en declareren. En dat maakt het nodeloos ingewikkeld. Dat had gewoon standaard voor alle gemeenten hetzelfde gekund. De klant merkt immers niets van hoe er wordt omschreven en gefactureerd.'
 

Standaard

Van Leeuwen roept op om in het transitiejaar 2015 tot meer eenduidige declaraties te komen. 'Gemeenten zouden in 2016 bijvoorbeeld tot drie standaardmodellen van declareren kunnen komen: licht, middel en zwaar. Op deze drie standaarden zou de hele software-industrie zich dan kunnen richten bij de ontwikkeling van declaratiesoftware. Inhoudelijk houdt iedere gemeenten dan nog steeds haar beleidsvrijheid bij de inrichting van de zorg.'

Zorgvisie, 8 juni 2015

 


<< terug